ಮದುವೆ  ಅನ್ನೋದು  ಎರಡು  ಆತ್ಮಗಳ  ಪವಿತ್ರ  ಬಂಧನ .
ಮದುವೆ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ,ಯಾವುದೇ  ಸಂಬಂಧವಾಗಲೀ  ಋಣ .
ಕಾಯಾ ,ವಾಚಾ ,ಮನಸಾ  ಜೊತೆಯಾಗಿ  ಇರ್ತವೆ ,ನಡೆಯುತೇವೆ ,ನಮ್ಮ  ಮಿಲನದಿಂದಾ   ಸಮಾಜಕ್ಕೆ  ಸತ್ಪ್ರಜೆಯನ್ನು  ನೀಡ್ತೇವೆ  ಅನ್ನುವುದರ  ಉದ್ದೇಶ  -ಮದುವೆ .
ಆದರೆ   ಮದುವೆಗಳಲ್ಲಿ  ಅಂದ್ರೆ  ಪ್ರೇಮವಿವಾಹ ,ಹಿರಿಯರು ನೋಡಿ ಮಾಡಿದ  ವಿವಾಹ  ಯಾವುದೇ  ಇರಲಿ  ಎಲ್ಲವೂ  ಬಾಳುವುದು  ಪರಸ್ಪರ  ನಂಬಿಕೆಯ ಮೇಲೆ ,ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ  ಮೇಲೆ .
ವಿವಾಹದ  ದ್ಯೋತಕವಾಗಿ  ಹೆಣ್ಣಿಗೆ  ತಾಳಿ .ಗಂಡಿಗೆ  ಏನೂ  ಇಲ್ಲ ,ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲವಂತೆ  ಅವನ  ಮುಖ  ನೋಡಿದರೆ  ಸಾಕು ತಿಳಿಯುತ್ತೆ ಅಂತಾರೆ :-).
ನಾನು  ಹೆಚ್ಚು  ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ .ಭಾವನಾತ್ಮಕವಾಗಿ  ಯೋಚಿಸೋದೆ  ಜಾಸ್ತಿ .ನಾನ್ಯಾಕೆ  ತಾಳಿ ,ಕಾಲುಂಗುರ  ಸದಾ  ಧರಿಸ್ತೇನೆ  ಅಂತಾ  ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಂಡೆ .ಆಗನಿಸಿದ್ದು ----
ನಾನು  ಮದ್ವೇಯಾದೆ  ಅಂತಾ  ಅಂದುಕೊಳ್ಳೋದು  ಹೆಮ್ಮೆ .ತಂದೆ -ತಾಯಿಯ  ಮಡಿಲಿನಿಂದಾ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ  ನನ್ನದೇ  ಸಂಸಾರ  ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಬದಲಾವಣೆಯ  ಖುಷಿ  .ಮದ್ವೇಯಾಗಿಲ್ವಾ  ಇನ್ನೂ  ಎಂಬಾ  ಕೊಂಕು ನೋಟ  ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡ  ನಿರಾಳತೆ .
ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ  ಒಂದು ಭದ್ರತೆ ,ಸ್ಥಾನ ,ಮಾನ ,ಗೌರವ  -ಮದುವೆಯಿಂದಾ. ನನ್ನ  ಸುಖ- ದುಃಖದಲ್ಲಿ  ಸಮಭಾಗಿ  ನನ್ನವ ..ನನ್ನ  ಹೆಣ್ತನಕ್ಕೆ  ಗೌರವ  ಮದುವೆ  ಅದರಿಂದಾ ನಾ  ತಾಯಿಯಾಗಿದ್ದು . ಮುತ್ತೈದೆ  ಭಾಗ್ಯ  ತಂದುಕೊಟ್ಟ  ನನ್ನವನನ್ನು  ಪ್ರೀತಿಸುವ ,ಗೌರವಿಸುವ  ನಾನು  ಮದುವೆಯಾಗಿದೆ  ಅನ್ನೋದನ್ನು  ಬಿಂಬಿಸುವ  ತಾಳಿಯನ್ನು ,ಕಾಲುನ್ಗುರವನ್ನೂ ಸದಾ  ಧರಿಸುವುದರ  ಮುಖಾಂತರ ಗೌರವಿಸ್ತೇನೆ .
ಕುಂಕುಮ  ಕೊಟ್ಟಾಗ  ,ನಾ ಹಣೆಗೆ  ಹಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ ,ತಾಳಿಗೂ ಹಚ್ಚುವುದರ  ಮೂಲಕ ,ನಾನು  ನನ್ನವನು  ಕಟ್ಟಿದ  ತಾಳಿಗೆ ಒಂದು  ಪೂಜನೀಯ  ಭಾವನೆಯಿಂದಾ  ನೋಡ್ತೇನೆ .
ಅಮ್ಮ ಬರಿಯ ಹಣೆಯಲ್ಲಿರೋದು ನನಗೆ  ಅಸಹನೀಯ ಅನಿಸಿದ್ದುಂಟು .ಅವಳು ಅಪ್ಪಿ ತಪ್ಪಿ ಬೋಳು ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ,ಕುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಇರೋದು ನೋಡಿದಾಗ ,ನಾ ನಡುಗುವುದುಂಟು .ಉಹುಂ ,ನಾನೂ ಇರೋಲ್ಲ .