3.‎'ನಿರಾಶಾವಾದ '

ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನೂರ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ -
ಮಣ್ಣಾಗುತ್ತಾ ,ನನ್ನ ಕನಸು
ಕಲ್ಪನೆಗಳಲಿ ಕರಗುವಂತೆ
ಯಾರ ಕಣ್ಣಿಗೂ ಬೀಳದೇ ನಶಿಸುತ್ತಿರುವ
ಹಿರಿಯರ ಕಥೆಗೆ ಮೂಕಸಾಕ್ಷಿಯಾದ
ಕೋಟೆಯ ಮೇಲೊಮ್ಮೆ ,
ಹಲವರಿದ್ದ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ವಿಲೀನವಾಗಲೆತ್ನಿಸಿ ,
ವಿಫಲಳಾಗಿ
ನಾ ಒಂಟಿಯಾಗಿ
ಕುಳಿತಾಗ .....
ಸುತ್ತಲಿದ್ದ ವನಸಿರಿ ಹೊತ್ತ ಸಾಲು ಸಾಲು ಶೃಂಗಗಿರಿ
ಬತ್ತದೆ ಹರಿಯುತ್ತಿರುವ ಸುಂದರ ಝರಿ
ಚೂರು ಪಾರು ಮೋಡ ...ಬಿಟ್ಟರೆ
ನೀಲಿಯಾಗಸದ ತುಂಬಾ ...
ಚೆಲ್ಲು ಹರಿಯುವ -ಲಲ್ಲೆ ಹೊಡೆಯುವ
ಹುಡುಗ -ಹುಡುಗಿಯರ ನೆನಪಿಸುವ ಹಕ್ಕಿ ಪಕ್ಷಿಗಳು
ಮರವನ್ನಾಲಂಗಿಸಿ ನಿಂತ ಬಳ್ಳಿಗಳು ,
ವಾಸ್ತವದಲಿ ಇನ್ನೇನೇನೋ .....
ಕಣ್ಣೀರಲಿ ಕಾಣದಾಯ್ತು ....
ಮನವನೆಲ್ಲಾ ಆವರಿಸಬಹುದಾದ ಆ ಬಿಂಬ
ನನಗೆ ಮಾತ್ರಾ .....
ಕೋಟೆಯಲ್ಲೇ ....
ಎಲ್ಲೇ ...
ದಿಗಂತದಿಂದಾ ನನ್ನೆಡೆಗೂ
ಕವಿದ ಕಾರ್ಮೋಡದ ಮುಸುಕು
ವನಸಂಪ (ತ್ತ )ಲ್ಲಿ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ನಿಂತ
ಒಣಕಲಾದ ಬೋಳುಮರ -
-ವೊಂದು ಕಾಣಿಸಿತ್ತು .
ಓಡಿದೇ ....
ಬಳಿಸಾರಿದೊಡನೆ
ಗಾಢವಾಗಿ ತಬ್ಬಿನಿಂತೆ
ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಬಿಸಿಯೋ ...
ತಾಯಿ ಮಗುವಿನ ಅಕ್ಕರೆಯೂ .....
ದಂಪತಿಯ ಒಲುಮೆಯೋ ....
ಯಾವುದೋ ....
ಏನೋ...
ನನ್ನ ಕೃಶ ಬಾಹುಗಳಿ ಬಂಧಿಸಿದ್ದೇ ...
ಬಿಕ್ಕಿದ್ದೆ ...
ಕಣ್ಣಿಂದಾ ಉಪ್ಪುನೀರು ಪುಟಿದು
ಚುಂಬಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗಿತ್ತು ....
ಆಗಲೋ ....
ಈಗಲೋ ...
ಎನ್ನುವ 'ಬೋಳು ಮರದ 'ಕಾಂಡಕ್ಕೆ