Tuesday, 10 February 2015

ವಿ.ಸೂ. ನಾನು ಹೇಳುವುದರಲ್ಲಿ ಹೊಸತೇನನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಬೇಡಿ. ನನ್ನ ಪುಟ್ಟನಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಬಾರಿಸಿ ಓದಿಸಲು ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿದ್ದೆ. ತುಂಟ ಪಪ್ಪಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಜಿಗಿದು ಆಟವಾಡಲು ಬಂದಿತು, ನಾನು ಪುಟ್ಟನ ಮೇಲೆ ಆಗಷ್ಟೇ ತೋರಿಸಿದ್ದ ಕೋಪದಲ್ಲಿ ಅದಕ್ಕೂ ಬಾರಿಸಿದೆ. ಕುಯ್ ಕುಯ್ ಅಂತು, ಪಾಪದ್ದು, ತಕ್ಷಣ ಅದರ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಬಾ ಅಂದೇ, ಬಂತು ಮತ್ತೆ , ತಬ್ಬಿದೆ, ಸಾರೀ ಕಂದಾ ನೋವಾಯ್ತಾ ಎಂದು ತಲೆ ಸವರುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅದು ನನ್ನ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬಿಗಿಯಿತು. ನನ್ನ ತಾಯ್ತನ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಸಹ ಜಾಗೃತ ಪುಟ್ಟನಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ಕಿಚ್ಚು ಅಂತೇನಿಲ್ಲ, ಅದರ ಪೆಟ್ ಅನಿಮಲ್ ನ ಅದನ್ನು ಮುದ್ದು ಮಾಡುವವರೆಲ್ಲರೂ ಮುದ್ದಿಸಬೇಕು. ಡ್ಯಾಡಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಪಪ್ಪಿ ನ ಮಾತಾಡಿಸೋಲ್ಲ ಅಂತಾ ಬೇಜಾರು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಗಾ , ಯಾಕೆ ನೀನು ಅದನ್ನು ಕಂಡರೆ ಲೈಕ್ ಮಾಡೋಲ್ಲ ?ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತೆ, ಏನು ಪುಟ್ಟೀ ಬಿಸ್ಕೆಟ್ ತಿಂದ್ಯ? ವಾಕಿಂಗ್ ಹೋಗಿದ್ಯಾ ? ಓನು ಬೇಕು ನಿಂಗೆ ಅಂತಾ ಮಾತಾಡಿಸೂ ಅಂತಾ ಡೈಲಾಗ್ ಹೇಳಿಕೊಡ್ತಾನೆ. ಅದರೂ ಕೇಳಿತು, ಅಮ್ಮಾ ಪಪ್ಪಿಗೆ ಮಾತ್ರಾ ಯಾಕೆ ಸಾರೀ ಕೇಳೋದು, ಅದಕ್ಕೇನು ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಾ ? ನನಗೂ ಕೇಳು , ನಾನು ಹ್ಯುಮನ್ ಅಂತ ಮೂತಿ ಉಬ್ಬಿಸಿತು. ಪ್ರೀತಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬೇಕು, ಮುದ್ದಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದು ಯಾರಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗೋಲ್ಲ . ಅಪ್ಪ- ಅಮ್ಮನಿಗೆ ನಾನು ೩ ನೆಯ ಸಂತಾನ , ಆಗಲೇ ಅಣ್ಣ, ಅಕ್ಕ ಇದ್ದ ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ನಾನು ಬೇಡವಾದ ಎಂಟ್ರಿ. ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಉತ್ತರಿಸುವ ಹುಡುಗಿ, ಯಾರೊಂದಿಗೂ ಬೆರೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ನಾನಾಯ್ತು ನನ್ನ ಕಥೆ ಪುಸ್ತಕಗಳಾಯ್ತು. ನಾ ಚೆಂದಾಗೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ನನಗಂತೂ ಯಾರೂ ಚೆಂದ ಇದ್ದಾಳೆ , ಮುದ್ದಾಗಿದಾಳೆ ಅಂತಾ ಮುದ್ದು ಮಾಡಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲ. ನನಗೆ ಬಾಲ್ಯದ ಸುಂದರ ನೆನಪುಗಳು ಅಂತೇನಿಲ್ಲ. ಏಯ್ ಬಾಯಿಲ್ಲಿ ಅಂತಾ ಕರೆದು ನಮ್ ಪಿ. ಟಿ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳ್ತಿದ್ದರು - ನಿನ್ನ ಗಂಡ ಯಾರು ? ನಾನು ನನ್ ಗಂಡ ಪಿ. ಟೀ ಮಾಮ ಅಂದರೆ ಒಂದಷ್ಟು ಪೆಪ್ಪರ್ ಮಿಂಟ್ ಕೊಡ್ತಿದ್ರು , ಈಗ ಅವರು ಶಿವೈಕ್ಯರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ದಿನಾ ಹೇಳ್ತೀನಿ. ಮಕ್ಕಳ ವಿಧ್ಯಾಭ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಒಂದು ಕಡೆ ಅಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ, ಅಪ್ಪ ಪಶುವೈದ್ಯ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಇದ್ದಾಗ, ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಬರುವ ಅಪ್ಪನ ಸೊಂಟದ ಮೇಲೆ ಕಾಲು ಹಾಕಿ ಮಲಗುತ್ತಿದ್ದ ನೆನಪಿದೆ. ನಾನಾಗ ೪ ನೆ ತರಗತಿ, ನಮ್ಮ ಅಣ್ಣ ನನಗಿಂತಾ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳಷ್ಟು ದೊಡ್ಡವನು, ಇಲ್ಲವಾದ. ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಪಿಂಡ ಹಾಕುವವರು ಯಾರು ಎಂದು ನನ್ನಪ್ಪ ಇನ್ನೊಂದು ಮದುವೆಯಾದರು. ತಪ್ಪೇನಿಲ್ಲ ...ಅಲ್ಲಿಗೆ ನನ್ ಬದುಕಿನ ದಿಕ್ಕು ಬದಲಾಯ್ತು, ಚೂರು ಪ್ರೀತಿ ತೋರುತ್ತಿದ್ದ ಅಪ್ಪ ಇಲ್ಲವಾಗಿದ್ದರು. ದಿನ ಬೆಳಗಾದರೆ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮನ ಕಿತ್ತಾಟ ಮಾಮೂಲಿ , ನಡುವೆ ಮಕ್ಕಳು ಬಡವಾದರು. ಅದನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಅಗತ್ಯ ಏನಿಲ್ಲ . ನಾನು ನನ್ನ ದಾರಿ ಕಂಡುಕೊಂಡೆ, ನನ್ನವನೊಡನೆ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮದುವೆ ವಯಸ್ಸಿನ ಅಕ್ಕ-ಅಪ್ಪನಿಂದಾ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ತಂಗಿ ಇಂದಾ, ನನ್ ಲೈಫ್ ಹಾಳಾಯ್ತು ಎಂದು ದೂರ. ದೇವರಂತಹ ನನ್ನವ ಸಾಕಷ್ಟು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟ ಸತ್ಯ. ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಅಮ್ಮನ , ಅಪ್ಪನ , ಅಕ್ಕನ ಪ್ರೀತಿ ....? ಬರು ಬರುತ್ತಾ.... ಏನೆಲ್ಲಾ ಆಯಿತು .... ಸಂಬಂಧಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶ್ವಾಸ ಕಳೆದುಕೊಂಡೆ, ಯಾವೊಂದು ಸಂಬಂಧ ನನಗೆ ನೆಮ್ಮದಿ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲವೋ ಅದರಿಂದಾ ದೂರ. ಅಮ್ಮನ ನೋಡದೆ, ಜೊತೆ ಮಾತಾಡದೆ ಆರು ತಿಂಗಳಾಯ್ತು. ಅಪ್ಪನನ್ನು ನೋಡದೆ ೨ ವರ್ಷ ೨ ತಿಂಗಳು. ನಾನು ಏನು ಅಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೆನೆಯೋ ಅದು ಆಗುತ್ತೆ , ಇಂದಲ್ಲ ನಾಳೆ ಹೊಟ್ಟೆಬಾಕಿ ಅಂತಾರಲ್ಲ ಹಾಗೆ, ನಾನು ಪ್ರೀತಿಬಾಕಿ ಎದ್ದ ತಕ್ಷಣ ಅಮ್ಮಾ ಎತ್ತಿಕೋ ಎನ್ನುವ ಮುದ್ದು ಮಗ ಇದಾನೆ. ಚಿಂತಾ ಮಾಡಬೇಡ ಅಮ್ಮಾ , ನಾನಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಸಮಾಧಾನಿಸುವ ಮಗ ನನ್ನ ಅಣ್ಣನ್ನ ನೆನಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ನನಗಾಗೆ ಮಿಡಿಯುವ ಜೀವಗಳು ನನಗಿವೆ .ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಸಬೇಕು ನಿಜಾ, ನಾ ದ್ವೇಶಿಸೋರೂ ನನಗುಂಟು . ಹಚ್ಚಿಕೊನ್ದವರೂ ಕೆಲವರು ... ಒಂದು- ಆಕೆ ನನದೆ ಆಜು ಬಾಜಿನ ವಯಸಿನವರು. ನನ್ನ ಬರಹಗಳನ್ನು ಓದಿ , ನನ್ನದೇ ಮಾತುಗಳು ನೀವು ಬರೆಯುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ಹತ್ತಿರವಾದವರು. ಆಕೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಅನುಕುಲಸ್ತೆ, ತುಂಬಾ ಓದಿರುವ , ಸ್ವಂತ ಉದ್ಯಮಿ, ಸುಂದರಿ, ನಾನು ಅವರೆದುರು ಏನೂ ಅಲ್ಲ . ಆದರೆ ....ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಸಂಬಂಧಗಳು ಮುಖ್ಯ ಎನಿಸಿದವರು. ಏನೇನೋ ಹೇಳುತ್ತಾ ಭಾವುಕರಾಗುವ ನಾವು ಕಣ್ಣೀರು ಇರುವಾಗಲೇ ಕಿಟಿ ಕಿಟಿ ನಗುವ ತಿಕ್ಕಲರು. ನನ್ನದೇ ನಕ್ಷತ್ರ ಬೇರೆ ಅವರ ಜೊತೆಗಿರುವುದು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷ ತರುವ ಸಂಗತಿ. ಲಿಂಗ ಬೇರೆಯಾಗಿದ್ದರೆ ನಾನೇ ಮದುವೆಯಾಗಬಹುದಿತ್ತು ಎಂದು ನಗುವ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಏನೋ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ. ಅಪರೂಪಕ್ಕೆ, ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಮಾತಾಡ್ತೀವಿ, ಏನೂ ಅಂತಾ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ನಾನಿದ್ದೇನೆ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆ ಎಂದು ಭರವಸೆ ನೀಡುವ ಆ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಸೋದರಿಯ ಪ್ರೀತಿ ಅಂತಾ ಹೆಸರು ಯಾಕೆ ?
ಎರಡು- ಅವರು ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನನಗಿಂತಾ ಚಿಕ್ಕವರು, (ಅಕ್ಕ ಅನ್ರೀ ಅಂತಾ ನಾ ರೇಗಿಸೋದು ಉಂಟು ) ಅದೇಕೋ ಅವರೆದುರು ನಾ ಪುಟ್ಟ ಮಗುವಾಗಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ ಅದೇ ಅಚ್ಚರಿ ! ಚಾಕ್ಲೆಟ್ ತಂದು ಕೊಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕವಳಾಗಿಸುವ ಅವರ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ನನ್ನ ಸೀರಿಯಸ್ ಸುಜಾತ ಳನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಿಗದ / ಮರೆತ ಹುಡುಗಾಟ , ತುಂಟನ ಮರುಕಳಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವ್ ಬೊ ಮಗ ಹೇಳಿದ್ದು ನೀವು ಚೆಂದ ಇಲ್ಲಾ ಅಂತಾ? ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ದೀರಿ, ಖುಷ್ ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ರೆ ಅರೋಗ್ಯ ಸುಧಾರಿಸುತ್ತೆ, ಇನ್ಮೇಲೆ ಏನೂ ಆಗೋಲ್ಲ ಎನ್ನುವ ಅವರು ಹಿಂದಿನದೇನೂ ಕೇಳದೆ, ನಗು ನಗುತ್ತಿರಬೇಕಷ್ಟೇ ಎಂದು ಜೊತೆಗಿರುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಜೀವಿ.
ಒಬ್ಬಳೇ ಇರುವುದು ಬೋರ್ ಆಗೋಲ್ಲ ನನಗೆ ನೆಟ್ ಇಲ್ಲವಾದರೆ ... ಇರೋದು ಕಷ್ಟ . ಫ್ರೆಂಡ್ಸ್ ಜೊತೆ ಚಾಟ್ ಮಾಡೋಕಲ್ಲ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ನನ್ ಫೀಲಿಂಗ್ಸ್ ಶೇರ್ ಮಾಡೋಕೆ ಬುಕ್ ಮಾಡೋಲ್ಲ, ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಬರೆಯೋಲ್ಲ, ಯಾರಿಗೂ ಉಪದೇಷಗಳಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಖುಷಿ ಬೇಸರಗಳನ್ನು ಪದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳ್ತಾ ಹೋಗ್ತೀನಿ, ಮೆಚ್ಚುವ ಜನ ನನಗಿದಾರೆ . ಸಾಕಲ್ವಾ ? ಇನ್ನೂ ಯಾಕೆ ಅಸಹನೆ, ಅಸಂತುಷ್ಟಿ ? ಹೊಸ ವರುಷ ಬಂತೂ ಬಂತೂ ಅಂತಾ ಒಂದು ತಿಂಗಳೇ ಕಳೆದು ಹೋಯ್ತು.....

No comments:

Post a Comment