ಏನೆಂದು ಕರೆಯಲಿ ನಿನ್ನ ಹೇಳು ನಾನು.... 
ಹೆಸರಿಗೆ ಸಿಗದಷ್ಟು ಎತ್ತರದ ಸಂಬಂಧವನ್ನು... 
ಚಿನ್ನ ಬಂಗಾರ ಎಂದು ನಿನಗೆ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟಲಾಗುವುದೇನು.. 
ಹುಣ್ಣಿಮೆಯಂದು ದೂರದಿಂದಲೇ ನಿನ್ನ ನೋಡಲಾಗುವುದೇನು....
ಎಂದಾದರೊಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ಜೀವ ನೀನನ್ನಲೇನು.... 
ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಹೃದಯ ನೀಡಿದ ಮೇಲೂ ನನ್ನ ಹೃದಯವೆನ್ನಲೇನು....
ಎಂದೆಲ್ಲ ರಮಿಸಿ ಕೈ ಬೆರಳ ತುದಿ ಹಿಡಿದು ಜೊತೆಗೂಡಿದವನು...
ತಬ್ಬಿ ತೋಳುಗಳಲಿ ಹಣೆಗೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟವನು..
ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವೆಯ ಒಮ್ಮೆ ಗಾಳಿಯೂ ನುಸುಳದಂತೆ ಬಿಗಿಯಾಗಿ
ಇನ್ಯಾರಿಗೂ ಸಿಗದಂತೆ ಮುಡುಪಿಡುವೆಯ ನನಗೆ ಮೀಸಲಾಗಿ ಎಂದು ಅಪ್ಪಿದವನು ...
ನಿನ್ನ ನಗುವಿಗೆ ನನ್ನ ನಗುವೇ ಕಾರಣವಾದರೆ ಹೇಳಿಬಿಡು
ನೋವಿನಲ್ಲೂ ನಗುವುದ ರೂಢಿಸಿಕೊಳ್ಳುವೆ ನಾನು ಎಂದವನು ...
ನಿನ್ನ ಮೊಗದಿ ಎಂದೂ ನಗುವೇ ಕಾಣ ಬಯಕೆಯೆಂದು ನನ್ನ ನಗಿಸಿದವನು ...
ಕೇಳದೇ ನನ್ನ ಬಯಕೆಗಳ ತಣಿಸಿದವನು...
ಅವನು ನನಗೇ ಬೇಕೆಂದು ಬೇಡೆನು ಎಂದಿಗೂ ಆ ದೇವರನು
ನನ್ನೊಲುಮೆಯೇ ನಿಜವಾದರೆ ನನ್ನನೆಂದೂ ಅಗಲನು ಅವನು.