ಪ್ರೀತಿಯ ತೀವ್ರತೆಯಷ್ಟೇ ಸುಖ ವಿರಹವೂ. ಹೋಗಿ ಬಾ , ನಾ ಕಾಯ್ತಿರ್ತೇನೆ ಅಂದಿದ್ದೆ. ಚೈನ್ ಸ್ಮೋಕರ್ ಅವ್ನು , ಟೀ ಕುಡೀತಾ ಸ್ಮೋಕ್ ಮಾಡುವ ಅಭ್ಯಾಸ. ಟೀ ಮಾಡಿಕೊಡೆ ಅಂದರೆ , ಕಿಚೆನ್ ಗೆ ನೀನೂ ಬಾ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರು , ನಾ ಟೀ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಅಂತಾ ಅಂಟಿ ಕೊಂಡವಳು ನಾನು.ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಒಡ್ಡಿ ಹೊರತು ನಿಂತಿದ್ದ. ದಿನಾ ಒಂದು ಪೋಟೋ ಕಳಿಸೋ, ಬಿಟ್ಟಿರೋದು ಕಷ್ಟ ಅನಿಸುತ್ತೆ ಅಂತಾ ಕಣ್ಣೀರಾದೆ. ಓಕೆ ಓಕೆ ನೀನು ಪೋನು ಮೆಸೇಜು ಅಂತಾ ಡಿಸ್ಟರ್ಬ್ ಮಾಡಬೇಡಾ, ನಾನೇ ಫ್ರೀ ಇದ್ದಾಗ ಮಾತಾಡ್ತೇನೆ ಅಂದ. ನೀ ಬಳಿಯಿಲ್ಲದಿರುವಾಗ ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳು ನನಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗೋ ಎಂದೇ ಹುಸಿಮುನಿಸಿನಲಿ. ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ/ವಿರಹಿಗಳಿಗೆ ಕಾಲ ಎನ್ನುವುದು ಶತ್ರು. ಹತ್ತಿರವಿದ್ದಾಗ -ಯುಗವೊಂದು ಕ್ಷಣ . ದೊರವಿರಲು ಕ್ಷಣವೊಂದು ಯುಗ. ಈ ಪಾಪಿ ಚಂದಿರನೂ ಸಹಾ ಅಷ್ಟೇ ,ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಹತ್ತಿರವಿರುವಾಗ ತಂಪು , ದೂರವಿರಲು ಸೂರ್ಯನಾಗಿ ಬದಲಾಗ್ತಾನೇ . ದಿನವೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸ, ಓದು, ಏನೋ ಒಂದು. ರಾತ್ರಿಯಾದರೆ ನೀರವತೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಕೆನಿಸುವ ಅವನು. ಏನೋ ಒಂದು ಮೆಸೇಜು - ಊಟ ಆಯ್ತಾ? ಮಲಗಿದ್ಯ? ಸುಸ್ತಾಗಿದೆಯಾ?ತುಂಬಾ ಸಿಗರೇಟು ಬೇಡ ಕಣೋ .. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪುಟ್ಟ ರಿಪ್ಲೇಯ್. ಖುಷಿಗೆ ಅಷ್ಟು ಬೇಕಾದಷ್ಟಾಯ್ತು ದಿನಗಳೆದಂತೆ ...ಇವನನ್ನು ನಾನು ಇಷ್ಟು ಹೇಗೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡೆ ಅನಿಸತೊಡಗಿತು. ಪ್ರೇಮಪದ್ಯ ದಿನಾ ರಾತ್ರಿ ಮೊದಮೊದಲು ..ಕಲಿಸತೊಡಗಿದೆ.. ಸಹಿಸಿಕೊಂಡ. ನಂತರ ವಿರಹದ ಗೀಚುವಿಕೆ.... ಸುಮ್ಮನಾಗತೊಡಗಿದ. ಭಯವಾಯ್ತು, ಕಾಟ ಕೊದ್ತೀದ್ದೀನ ? ಕೇಳಿದೆ . ಇಲ್ಲವೇ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಮುಗಿಯಿತು, ದೂರ ಹೋಗುವ ಮಾತಿಲ್ಲ , ಒಂದಷ್ಟು ತಲೆಬಿಸಿ ಜಾಸ್ತಿ ಇದೆ, ಡೋಂಟ್ ವರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಟೈಮ್ ಕೊಡು ಸರಿ ಹೋಗ್ತೇನೆ ಪ್ಲೀಸ್ ಅಂತಾ ಒಮ್ಮೆ ಕಾಲ್ ಬಂದಾಗ ಕೊಂಚ ನೆಮ್ಮದಿ. ಯಾವಾಗ ಬರ್ತಿಯಾ ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ ಕಣೋ ಬಿಟ್ಟಿರೋದು ಮೌನ . ಅವನು ಹಾಗೆಲ್ಲಾ ಅರ್ಥವಿರದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ, ಹುಸಿ ಭರವಸೆಗಳ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ನನಗೂ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಏನಿಲ್ಲ. ಏನೇನ್ ಆಗುತ್ತೋ ಅದು ಆಗಲೀ ಅಂತಾ ಎಷ್ಟು ದಿನ ಸಹನೆ ವಹಿಸುವುದು ? ದಿನಗಳ ಲೆಕ್ಕ ಶುರುವಾಯ್ತು.. ಇಂದು, ಈಗ, ನಾಳೆ ಬಂದಾನು ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲಿ.... ರೋಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಆಗಿ ಪದ್ಯ ಬರೆಯುವ , ರೋಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಆಗಿ ಮುದ್ದಿಸುವ ನನ್ನವನಿಗೆ ಮಾತಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರಾ ಬಿಗುಮಾನ . ಮಾತಾಡುವ , ಹಾಡುವ ಅವನ ದನಿ ಕೇಳಿದರೆ ನನಗೋ ಏನೋ ಸಮಾಧಾನ. ದೂರದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಬ್ಯುಸಿ ಇದ್ದಾಗಲೂ ಮಧ್ಯ ರಾತ್ರಿ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ, ಮೊದಲಿಗೆ ನಾನೇ ಹೇಳಬೇಕು ಎಂದು ನ್ಯೂ ಇಯರ್ ವಿಷೆಸ್ ಮಾಡಿದ ಹಾಗೇ...ವ್ಯಾಲಂಟೈನ್ಸ್ ಡೇ ಗೂ ವಿಶ್ ಮಾಡೋಕೆ ಬರಬರದಾ ? ಕಾಲ್ ಮಾಡ್ತಾನ ? ಇನ್ನೇನು ಹತ್ತಿರ ಬಂತು .. ಇವನ್ಯಾವಾಗ ಬಂದಾನು ? ಎಂದು ತಳಮಳ. ಸ್ಟುಪಿಡ್ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯುಕ್ಕಿದಾಗ ಏನಾದರೂ ಒಂದು ಮುದ್ದು ಮುದ್ದಾದ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯೋಣ ಅಂದುಕೊಂಡರೆ, ಅವನ ಹೆಸರಿಗಿಂತಾ ಚೆಂದದ ಬೇರೆ ಹೆಸರು ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಇನ್ನೂ ಮೌನ ವಿಷವಾಗಿ, ವಿರಹ ಕಡಲಾಗಿ ... ನಾನು ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ ನಾನಾಗಿ.. ಪ್ರೀತಿ, ಪ್ರೇಮ, ವಿರಹ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಕಾಗಿ , ಅವನು ಏನು ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾನೋ, ಹೇಗಿದ್ದಾನೋ ಎಂಬ ತಲ್ಲಣ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಬೆಳ್ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೋನು ನಿಗಮ್ ಹಾಡ್ತಿದ, ನಾ ಕೇಳ್ತಿದ್ದೆ..ಈ ರೋಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ವಾಯ್ಸ್ ಕೇಳೋದೂ ಹಿಂಸೆ. ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಅವನು ಬೇಕೂ ತುಂಬಾ ಅನಿಸ್ತಾನೆ. ಒಮ್ಮೆ ಬಾರೋ ನೋಡಬೇಕು ಅಂದರೆ ಬ್ಯುಸಿ ಆಗೋಲ್ಲ ಅನ್ನೋವ್ನು, ಸಣ್ಣಗೆ ಕೋಪ, ಮಾತುಗಳು ಶುರು ನನ್ನವು, ರೇಗಿಸ್ತಾ... ರೇಗಿಸ್ತಾ ನನಗೋ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು .. ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆಯೇ ಬಕೆಟ್ ತಂದಿದ್ದೇನೆ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿಸೋಕೆ ಅಂತಾ ಅನ್ನೋವ್ನು. ಅಳುವ ಕಣ್ಣು - ತುಟಿಯ ಮೇಲೆ ನಗು ಏಕ ಕಾಲಕ್ಕೆ ತರಿಸುವ ಚತುರ. ಕಾಡುತ್ತಾನೆ ..... ಕರಿ ಹುಡುಗ ನನ್ನವನು , ಬಲಶಾಲಿ, ಚಿಕ್ಕ ಮಗುವಂತೆ ನನ್ನ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಚುಂಬಿಸುವ ತುಂಟ. ಒರಟು ಕೈನಲ್ಲಿ ಮೆತ್ತ ಮೆತ್ತಗೆ ದೇಹದ ಒಂದೊಂದೇ ಭಾಗಗಳ ಸ್ಪರ್ಷಿಸುವಾಗ ಅದೆಷ್ಟು ರೋಮಾಂಚನ! ಬೇಕೂ ಅನಿಸುತ್ತಾನೆ ..ಒಂದು ಬಿಗಿಯಪ್ಪುಗೆ , ಸಿಹಿ ಮುತ್ತು ಸಾಕು ಎಂದೊಮ್ಮೆ ಕೇಳಿದ್ದೆ ನಾನು,. ಅದು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮುಗಿಯಿತೇನು ? ನಾನೊಮ್ಮೆ ಹಿಂದಿನಿಂದಾ ತಬ್ಬಿದಾಗ, ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಎದೆಗೆ ಒತ್ತಿಕೊಂಡು ಹಣೆಗೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಮಗುವಾಗಿಸಿದ್ದ . . ಹೀಗೆ ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಎಂದು ಕಲಿಸಿದವ ತುಂಟ. ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ದೇಹಗಳು ಬೆಸೆದಾಗ ಮೈ ಎಲ್ಲಾ ರೋಮಾಂಚನ. ಅಗಲುವುದೇ ಬೇಡವೆನಿಸಿತ್ತು. ಹೆರಳ ಸರಿಸಿ, ಮೊಗವಿಡಿದು ಹಣೆಗೆ, ಅಲ್ಲಿಂದಾ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಮೆತ್ತನೆಯ ತುಟಿಗಳ ತಗಲುವಿಕೆಯ ಹಿತ. ನಾಚಿಗೆಯಲಿ ತಗ್ಗಿದ ಮೊಗವೆತ್ತಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಕಣ್ಣು ರೆಪ್ಪೆಗಳಿಗೆ ಹೂ ಮುತ್ತು ಎಷ್ಟು ಚೆಂದವಿತ್ತು! ಅಂತೂ ಅಧರಗಳು ಬೆಸೆದ ಆ ಸವಿಗಳಿಗೆ ಮೈ ಮರೆಸಿತ್ತು. ಮೆಲ್ಲ ಮೆಲ್ಲನೆ ಕುತ್ತಿಗೆ .. ಕೆಳಗಿಳಿದ ಅವನ ತುಟಿಗಳ , ಕೈಗಳ ತುಂಟಾಟ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗವನ್ನೂ ಸಾರ್ಥಕಗೊಳಿಸಿತ್ತು ನಿಜಾ. ಪ್ರೀತಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿಸಿದವ ಅವನು.ಹಾ.. ಸೋನು ನಿಗಮ್ ನಾ ಮಧುರ ಹಾಡುಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೋ ಕೊಂಡಯ್ದವು.... ಕನಸೋ ಇದು ? ನನಸೋ ಅವನು ಎದುರಲ್ಲಿ ನಗುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದ !!!ಕೈನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕವೆರ್ ಜೊತೆಗೆ . ಯಾಕೋ ಹೀಗ್ಮಾಡಿದೆ? ಕಣ್ಣೀರು ನನಗೆ ದುಃಖಕ್ಕೂ ಖುಷಿಗೂ ಧಾರಾಕಾರ ಸಹಜ ನಿಂಗೆ ಹೀಗೆ ಇಷ್ಟು ಸಂತೋಷ ಸಿಗಲೀ ಅಂತಾ ನಕ್ಕ. ದಿನದಿನವೂ ಹೇಗೆ ಸಾಯ್ತಿದ್ದೆ ಗೊತ್ತಾ ? ಈಗಲೂ ಮಾತುಗಳು ಬೇಕಾ ?ಅಂದು ಕವರ್ ನನ್ನತ್ತ ನೀಡಿದ . ಏನಿದು ಅಂದೇ . ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಘಮಲು ಕೊನೆಯ ತುಂಬಾ ಹರಡಿತ್ತು. ಬಿಚ್ಚಿ ನೋಡಿದರೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ ಎಂದ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಪ್ರೀತಿ, ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಘಮ ಬಚ್ಚಿಡೋದು ಹೇಗೆ ? ತೆಗೆದರೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ , ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಗಾಜಿನ ಬಳೆಗಳು. ಎಂದೋ ಒಮ್ಮೆ ನನಗೆ ಇದು ತಂದುಕೊದುವೆಯಾ ಎಂದಿದ್ದೆ. ಖುಷಿಯಾಯ್ತು ಇಂದು . ಹ್ಯಾಪಿ ವ್ಯಾಲಂಟೈನ್ಸ್ ಡೇ ಕಣೆ ಅಂದ , ಅಯ್ಯೋ ಸ್ವೀಟ್ ತರಲಿಲ್ಲ, ಕೊತ್ತುಬಿದ್ಲಾ ಹಾಗೇ ಎಂದ. ನಾ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿದ್ದೆ..ಕಾಯಿಸಿ, ಪೀಡಿಸಿ, ನೋಯಿಸಿ, ಸತಾಯಿಸಿ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಇವನ ಪರಿಗೆ ತುಂಬಾ ಭಾವುಕಳಾಗಿದ್ದೆ. ಸುರಿವ ಕಣ್ಣುಗಳ ತುತಿಗಲಿ ಒರೆಸಿ ಸಕ್ಕರೆಯ ಮುತ್ತಿಟ್ಟ ಅವನ ಅಕ್ಕರೆಗೆ ಶರಣಾಗಿ ನಾನವನೊಳು ಒಂದಾದೆ. ಒಲವೆಂದರೆ ಹೀಗೇ..... ಒಬ್ಬರಿಗಾಗಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಜೀವಿಸುವುದು.
Wednesday, 11 February 2015
ಪ್ರೀತಿಯ ತೀವ್ರತೆಯಷ್ಟೇ ಸುಖ ವಿರಹವೂ. ಹೋಗಿ ಬಾ , ನಾ ಕಾಯ್ತಿರ್ತೇನೆ ಅಂದಿದ್ದೆ. ಚೈನ್ ಸ್ಮೋಕರ್ ಅವ್ನು , ಟೀ ಕುಡೀತಾ ಸ್ಮೋಕ್ ಮಾಡುವ ಅಭ್ಯಾಸ. ಟೀ ಮಾಡಿಕೊಡೆ ಅಂದರೆ , ಕಿಚೆನ್ ಗೆ ನೀನೂ ಬಾ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರು , ನಾ ಟೀ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಅಂತಾ ಅಂಟಿ ಕೊಂಡವಳು ನಾನು.ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಪರೀಕ್ಷೆ ಒಡ್ಡಿ ಹೊರತು ನಿಂತಿದ್ದ. ದಿನಾ ಒಂದು ಪೋಟೋ ಕಳಿಸೋ, ಬಿಟ್ಟಿರೋದು ಕಷ್ಟ ಅನಿಸುತ್ತೆ ಅಂತಾ ಕಣ್ಣೀರಾದೆ. ಓಕೆ ಓಕೆ ನೀನು ಪೋನು ಮೆಸೇಜು ಅಂತಾ ಡಿಸ್ಟರ್ಬ್ ಮಾಡಬೇಡಾ, ನಾನೇ ಫ್ರೀ ಇದ್ದಾಗ ಮಾತಾಡ್ತೇನೆ ಅಂದ. ನೀ ಬಳಿಯಿಲ್ಲದಿರುವಾಗ ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳು ನನಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗೋ ಎಂದೇ ಹುಸಿಮುನಿಸಿನಲಿ. ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ/ವಿರಹಿಗಳಿಗೆ ಕಾಲ ಎನ್ನುವುದು ಶತ್ರು. ಹತ್ತಿರವಿದ್ದಾಗ -ಯುಗವೊಂದು ಕ್ಷಣ . ದೊರವಿರಲು ಕ್ಷಣವೊಂದು ಯುಗ. ಈ ಪಾಪಿ ಚಂದಿರನೂ ಸಹಾ ಅಷ್ಟೇ ,ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಹತ್ತಿರವಿರುವಾಗ ತಂಪು , ದೂರವಿರಲು ಸೂರ್ಯನಾಗಿ ಬದಲಾಗ್ತಾನೇ . ದಿನವೆಲ್ಲಾ ಕೆಲಸ, ಓದು, ಏನೋ ಒಂದು. ರಾತ್ರಿಯಾದರೆ ನೀರವತೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಕೆನಿಸುವ ಅವನು. ಏನೋ ಒಂದು ಮೆಸೇಜು - ಊಟ ಆಯ್ತಾ? ಮಲಗಿದ್ಯ? ಸುಸ್ತಾಗಿದೆಯಾ?ತುಂಬಾ ಸಿಗರೇಟು ಬೇಡ ಕಣೋ .. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಪುಟ್ಟ ರಿಪ್ಲೇಯ್. ಖುಷಿಗೆ ಅಷ್ಟು ಬೇಕಾದಷ್ಟಾಯ್ತು ದಿನಗಳೆದಂತೆ ...ಇವನನ್ನು ನಾನು ಇಷ್ಟು ಹೇಗೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡೆ ಅನಿಸತೊಡಗಿತು. ಪ್ರೇಮಪದ್ಯ ದಿನಾ ರಾತ್ರಿ ಮೊದಮೊದಲು ..ಕಲಿಸತೊಡಗಿದೆ.. ಸಹಿಸಿಕೊಂಡ. ನಂತರ ವಿರಹದ ಗೀಚುವಿಕೆ.... ಸುಮ್ಮನಾಗತೊಡಗಿದ. ಭಯವಾಯ್ತು, ಕಾಟ ಕೊದ್ತೀದ್ದೀನ ? ಕೇಳಿದೆ . ಇಲ್ಲವೇ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ಮುಗಿಯಿತು, ದೂರ ಹೋಗುವ ಮಾತಿಲ್ಲ , ಒಂದಷ್ಟು ತಲೆಬಿಸಿ ಜಾಸ್ತಿ ಇದೆ, ಡೋಂಟ್ ವರಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಟೈಮ್ ಕೊಡು ಸರಿ ಹೋಗ್ತೇನೆ ಪ್ಲೀಸ್ ಅಂತಾ ಒಮ್ಮೆ ಕಾಲ್ ಬಂದಾಗ ಕೊಂಚ ನೆಮ್ಮದಿ. ಯಾವಾಗ ಬರ್ತಿಯಾ ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ ಕಣೋ ಬಿಟ್ಟಿರೋದು ಮೌನ . ಅವನು ಹಾಗೆಲ್ಲಾ ಅರ್ಥವಿರದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡುವುದಿಲ್ಲ, ಹುಸಿ ಭರವಸೆಗಳ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ನನಗೂ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆ ಏನಿಲ್ಲ. ಏನೇನ್ ಆಗುತ್ತೋ ಅದು ಆಗಲೀ ಅಂತಾ ಎಷ್ಟು ದಿನ ಸಹನೆ ವಹಿಸುವುದು ? ದಿನಗಳ ಲೆಕ್ಕ ಶುರುವಾಯ್ತು.. ಇಂದು, ಈಗ, ನಾಳೆ ಬಂದಾನು ಎಂಬ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲಿ.... ರೋಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಆಗಿ ಪದ್ಯ ಬರೆಯುವ , ರೋಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಆಗಿ ಮುದ್ದಿಸುವ ನನ್ನವನಿಗೆ ಮಾತಾಡಲಿಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರಾ ಬಿಗುಮಾನ . ಮಾತಾಡುವ , ಹಾಡುವ ಅವನ ದನಿ ಕೇಳಿದರೆ ನನಗೋ ಏನೋ ಸಮಾಧಾನ. ದೂರದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಬ್ಯುಸಿ ಇದ್ದಾಗಲೂ ಮಧ್ಯ ರಾತ್ರಿ ಕಾಲ್ ಮಾಡಿ, ಮೊದಲಿಗೆ ನಾನೇ ಹೇಳಬೇಕು ಎಂದು ನ್ಯೂ ಇಯರ್ ವಿಷೆಸ್ ಮಾಡಿದ ಹಾಗೇ...ವ್ಯಾಲಂಟೈನ್ಸ್ ಡೇ ಗೂ ವಿಶ್ ಮಾಡೋಕೆ ಬರಬರದಾ ? ಕಾಲ್ ಮಾಡ್ತಾನ ? ಇನ್ನೇನು ಹತ್ತಿರ ಬಂತು .. ಇವನ್ಯಾವಾಗ ಬಂದಾನು ? ಎಂದು ತಳಮಳ. ಸ್ಟುಪಿಡ್ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯುಕ್ಕಿದಾಗ ಏನಾದರೂ ಒಂದು ಮುದ್ದು ಮುದ್ದಾದ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯೋಣ ಅಂದುಕೊಂಡರೆ, ಅವನ ಹೆಸರಿಗಿಂತಾ ಚೆಂದದ ಬೇರೆ ಹೆಸರು ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ ಇನ್ನೂ ಮೌನ ವಿಷವಾಗಿ, ವಿರಹ ಕಡಲಾಗಿ ... ನಾನು ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ ನಾನಾಗಿ.. ಪ್ರೀತಿ, ಪ್ರೇಮ, ವಿರಹ ಎಲ್ಲಾ ಸಾಕಾಗಿ , ಅವನು ಏನು ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾನೋ, ಹೇಗಿದ್ದಾನೋ ಎಂಬ ತಲ್ಲಣ ಶುರುವಾಯ್ತು. ಬೆಳ್ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಸೋನು ನಿಗಮ್ ಹಾಡ್ತಿದ, ನಾ ಕೇಳ್ತಿದ್ದೆ..ಈ ರೋಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ವಾಯ್ಸ್ ಕೇಳೋದೂ ಹಿಂಸೆ. ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಅವನು ಬೇಕೂ ತುಂಬಾ ಅನಿಸ್ತಾನೆ. ಒಮ್ಮೆ ಬಾರೋ ನೋಡಬೇಕು ಅಂದರೆ ಬ್ಯುಸಿ ಆಗೋಲ್ಲ ಅನ್ನೋವ್ನು, ಸಣ್ಣಗೆ ಕೋಪ, ಮಾತುಗಳು ಶುರು ನನ್ನವು, ರೇಗಿಸ್ತಾ... ರೇಗಿಸ್ತಾ ನನಗೋ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು .. ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆಯೇ ಬಕೆಟ್ ತಂದಿದ್ದೇನೆ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿಸೋಕೆ ಅಂತಾ ಅನ್ನೋವ್ನು. ಅಳುವ ಕಣ್ಣು - ತುಟಿಯ ಮೇಲೆ ನಗು ಏಕ ಕಾಲಕ್ಕೆ ತರಿಸುವ ಚತುರ. ಕಾಡುತ್ತಾನೆ ..... ಕರಿ ಹುಡುಗ ನನ್ನವನು , ಬಲಶಾಲಿ, ಚಿಕ್ಕ ಮಗುವಂತೆ ನನ್ನ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಚುಂಬಿಸುವ ತುಂಟ. ಒರಟು ಕೈನಲ್ಲಿ ಮೆತ್ತ ಮೆತ್ತಗೆ ದೇಹದ ಒಂದೊಂದೇ ಭಾಗಗಳ ಸ್ಪರ್ಷಿಸುವಾಗ ಅದೆಷ್ಟು ರೋಮಾಂಚನ! ಬೇಕೂ ಅನಿಸುತ್ತಾನೆ ..ಒಂದು ಬಿಗಿಯಪ್ಪುಗೆ , ಸಿಹಿ ಮುತ್ತು ಸಾಕು ಎಂದೊಮ್ಮೆ ಕೇಳಿದ್ದೆ ನಾನು,. ಅದು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮುಗಿಯಿತೇನು ? ನಾನೊಮ್ಮೆ ಹಿಂದಿನಿಂದಾ ತಬ್ಬಿದಾಗ, ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಎದೆಗೆ ಒತ್ತಿಕೊಂಡು ಹಣೆಗೆ ಮುತ್ತಿಟ್ಟು ನನ್ನ ಮಗುವಾಗಿಸಿದ್ದ . . ಹೀಗೆ ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಎಂದು ಕಲಿಸಿದವ ತುಂಟ. ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ದೇಹಗಳು ಬೆಸೆದಾಗ ಮೈ ಎಲ್ಲಾ ರೋಮಾಂಚನ. ಅಗಲುವುದೇ ಬೇಡವೆನಿಸಿತ್ತು. ಹೆರಳ ಸರಿಸಿ, ಮೊಗವಿಡಿದು ಹಣೆಗೆ, ಅಲ್ಲಿಂದಾ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಮೆತ್ತನೆಯ ತುಟಿಗಳ ತಗಲುವಿಕೆಯ ಹಿತ. ನಾಚಿಗೆಯಲಿ ತಗ್ಗಿದ ಮೊಗವೆತ್ತಿ ಮುಚ್ಚಿದ ಕಣ್ಣು ರೆಪ್ಪೆಗಳಿಗೆ ಹೂ ಮುತ್ತು ಎಷ್ಟು ಚೆಂದವಿತ್ತು! ಅಂತೂ ಅಧರಗಳು ಬೆಸೆದ ಆ ಸವಿಗಳಿಗೆ ಮೈ ಮರೆಸಿತ್ತು. ಮೆಲ್ಲ ಮೆಲ್ಲನೆ ಕುತ್ತಿಗೆ .. ಕೆಳಗಿಳಿದ ಅವನ ತುಟಿಗಳ , ಕೈಗಳ ತುಂಟಾಟ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗವನ್ನೂ ಸಾರ್ಥಕಗೊಳಿಸಿತ್ತು ನಿಜಾ. ಪ್ರೀತಿಸುವುದನ್ನು ಕಲಿಸಿದವ ಅವನು.ಹಾ.. ಸೋನು ನಿಗಮ್ ನಾ ಮಧುರ ಹಾಡುಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಗೋ ಕೊಂಡಯ್ದವು.... ಕನಸೋ ಇದು ? ನನಸೋ ಅವನು ಎದುರಲ್ಲಿ ನಗುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದ !!!ಕೈನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕವೆರ್ ಜೊತೆಗೆ . ಯಾಕೋ ಹೀಗ್ಮಾಡಿದೆ? ಕಣ್ಣೀರು ನನಗೆ ದುಃಖಕ್ಕೂ ಖುಷಿಗೂ ಧಾರಾಕಾರ ಸಹಜ ನಿಂಗೆ ಹೀಗೆ ಇಷ್ಟು ಸಂತೋಷ ಸಿಗಲೀ ಅಂತಾ ನಕ್ಕ. ದಿನದಿನವೂ ಹೇಗೆ ಸಾಯ್ತಿದ್ದೆ ಗೊತ್ತಾ ? ಈಗಲೂ ಮಾತುಗಳು ಬೇಕಾ ?ಅಂದು ಕವರ್ ನನ್ನತ್ತ ನೀಡಿದ . ಏನಿದು ಅಂದೇ . ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಘಮಲು ಕೊನೆಯ ತುಂಬಾ ಹರಡಿತ್ತು. ಬಿಚ್ಚಿ ನೋಡಿದರೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ ಎಂದ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ಪ್ರೀತಿ, ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಘಮ ಬಚ್ಚಿಡೋದು ಹೇಗೆ ? ತೆಗೆದರೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ , ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಗಾಜಿನ ಬಳೆಗಳು. ಎಂದೋ ಒಮ್ಮೆ ನನಗೆ ಇದು ತಂದುಕೊದುವೆಯಾ ಎಂದಿದ್ದೆ. ಖುಷಿಯಾಯ್ತು ಇಂದು . ಹ್ಯಾಪಿ ವ್ಯಾಲಂಟೈನ್ಸ್ ಡೇ ಕಣೆ ಅಂದ , ಅಯ್ಯೋ ಸ್ವೀಟ್ ತರಲಿಲ್ಲ, ಕೊತ್ತುಬಿದ್ಲಾ ಹಾಗೇ ಎಂದ. ನಾ ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿದ್ದೆ..ಕಾಯಿಸಿ, ಪೀಡಿಸಿ, ನೋಯಿಸಿ, ಸತಾಯಿಸಿ ಪ್ರೀತಿಸುವ ಇವನ ಪರಿಗೆ ತುಂಬಾ ಭಾವುಕಳಾಗಿದ್ದೆ. ಸುರಿವ ಕಣ್ಣುಗಳ ತುತಿಗಲಿ ಒರೆಸಿ ಸಕ್ಕರೆಯ ಮುತ್ತಿಟ್ಟ ಅವನ ಅಕ್ಕರೆಗೆ ಶರಣಾಗಿ ನಾನವನೊಳು ಒಂದಾದೆ. ಒಲವೆಂದರೆ ಹೀಗೇ..... ಒಬ್ಬರಿಗಾಗಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಜೀವಿಸುವುದು.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment