ಹಾಗೇ ಸುಮ್ಮನೇ

ಹೌದು, ನೀನು ದೇವರು !
ನೀನು ದೇವರೆಂದೇ ತಿಳಿದಿದ್ದೆ
ಅಂದು ....

ನಾ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿದ್ದೆ
ನೀ ಪ್ರೇಮದ ಹಣತೆಯ ಬೆಳಗಿ
ಕೈಹಿಡಿದು ಬದುಕ ದಾರಿ ತೋರಿದ್ದೆ

ಒಲವ -ಬಯಕೆಗಳ ಪೂರೆಯ ಹರಿದು,
ನಾ ಭಕ್ತೆಯಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿಕೊಂದಾಗ
ನೀ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದೆ

ನಿನ್ನ ಪೂರೈಕೆಗಳ ಬರ ತೀರಿದಾಗ
ಕೊಂಚ ಕೊಂಚ ಸರಿದಿದ್ದು
ಅರಿವಿಗೆ ಬರಲೇಯಿಲ್ಲ

ಪ್ರೇಮದ ಹಣತೆಯ ಜ್ವಾಲೆ
ಆಲುಗಿದಾಗ ನಾ ನಂದುವುದ
ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ

ನಿಜ ಹುಡುಗ, ಈಗಲೂ ನೀ ದೇವರೇ,
ಬಾಳನೌಕೆ ದಿಕ್ಕೆಟ್ಟು ಸಾಗುವಾಗ,
ಗುರಿ ಸೇರುವ ಆಸೆ ಮರೀಚಿಕೆಯಾದಾಗ,
ನನ್ನ ಕೂಗು ನಿನಗೆ ಕೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ,

ನೀ ಕಲ್ಲುದೇವರು.
ಕಲ್ಲುಹೃದಯದ ದೇವರು?
ದೇವರು-ಪ್ರೇಮ-ಹಣತೆ ......
ಬರಿಯ ಭ್ರಮೆ ! ಚಿಂತೆ
ಉಳಿದಿದೆ ನಿನ್ನ ಸವಿ(!)ನೆನಪುಗಳ ಕಂತೆ...